رویکردی فرانسوی به نظریهٔ روانکاوی: نمونهٔ کار آندره گرین
آندره گرین را میتوان در کنار دیگر روانکاوان برجستهٔ فرانسوی، همچون روسولاتو (۱۹۷۸)، لاپلانش (۱۹۸۹) و آنزیو (۱۹۹۳)، از «پسالاکانیها» دانست. پسالاکانیها بر نقش انواع گوناگون دالها(signifiers) تأکید دارند که در پیچیدگیِ ذهن سهیماند. زبانشناسی سوسوری، که بر لاکان تأثیری ژرف نهاد، میان «دال» (واژه) و «مدلول» (بافت یا کانون معناییای که دال بدان ارجاع […]